FOLHETO LITÚRGICO
VIGÍLIA EUCARÍSTICA
SOLENIDADE DO SANTÍSSIMO CORPO E SANGUE DE CRISTO
Inicia-se a procissão de entrada, enquanto isso, canta-se o canto apropriado.
Chegado em frente ao altar, o que presidente e seus ministros, fazem a genuflexão e tomam assento nos seus lugares.
CANTO DE ENTRADA
SENHOR QUEM ENTRARÁ NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR?
SENHOR QUEM ENTRARÁ NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR?
QUEM TEM AS MÃOS LIMPAS E O CORAÇÃO PURO,
QUEM NÃO É VAIDOSO E SABE AMAR!
QUEM TEM AS MÃOS LIMPAS E O CORAÇÃO PURO,
QUEM NÃO É VAIDOSO E SABE AMAR!
SENHOR EU QUERO ENTRAR NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR!
SENHOR EU QUERO ENTRAR NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR!
Ó DÁ-ME MÃOS LIMPAS E UM CORAÇÃO PURO,
ARRANCA A VAIDADE, ENSINA-ME AMAR!
Ó DÁ-ME MÃOS LIMPAS E UM CORAÇÃO PURO,
ARRANCA A VAIDADE, ENSINA-ME AMAR!
SENHOR JÁ POSSO ENTRAR NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR!
SENHOR JÁ POSSO ENTRAR NO SANTUÁRIO PRA TE LOUVAR!
TEU SANGUE ME LAVA, TEU FOGO ME QUEIMA,
O ESPÍRTO SANTO, INUNDA O MEU SER!
TEU SANGUE ME LAVA, TEU FOGO ME QUEIMA,
O ESPÍRTO SANTO, INUNDA O MEU SER!
RITOS INICIAIS
Chegado ao lugar onde se encontra a cátedra idoneamente preparada, aquele que preside toma assento.
Pres: Em nome do Pai, do Filho e do Espírito Santo.
Ass: Amém!
Depois saúda o povo dizendo:
Pres: A paz esteja convosco.
Ass: O amor de Cristo nos uniu!
CONVITE
Um ministro ou um sacerdote idoneamente preparado, aproxima-se do microfone ou do ambão e convida o povo.
Leitor: Queridos irmãos e irmãs, reunidos para este momento de Hora Santa Eucarística, nessa Vigília, queremos recordar que a presença do Ressuscitado entre nós enquanto decorre da Celebração Eucarística e a ela nos conduz. A Eucaristia é a máxima expressão da salvação de Deus e de sua misericórdia: Jesus se fez pão para nós, nos cumula com seu amor e renova a nossa vida. Aquele que, ao sofrer a angústia da proximidade de sua morte pediu: “Permaneçam aqui e vigiem comigo” (Mt 26,38) se faz presente no meio de nós pela força do seu Espírito. Permaneçamos em oração, experimentando a graça da comunhão com Jesus e com nossos irmãos. Na presença daquele que é o Pão da Vida, renovemos nossos compromissos com a construção e defesa da vida humana e planetária, e do cuidado com a nossa casa comum.
Em seguida, todos permanecem em silêncio alguns instantes.
Entoa-se um canto apropriado.
CANTO
BENDITO, LOUVADO SEJA, BENDITO, LOUVADO SEJA,
O SANTÍSSIMO SACRAMENTO,
O SANTÍSSIMO SACRAMENTO.
OS ANJOS TODOS OS ANJOS,
OS ANJOS TODOS OS ANJOS,
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
OS SANTOS TODOS OS SANTOS,
OS SANTOS TODOS OS SANTOS,
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
OS POVOS TODOS OS POVOS,
OS POVOS TODOS OS POVOS,
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
LOUVEM A DEUS PARA SEMPRE, AMÉM!
Ao fim do canto, aquele que preside diz:
Pres: GRAÇAS E LOUVOREEEES SEJAM DADAS A TOODO O MOMEEENTOOO
Ass: AO SANTÍSSIMOOOO E DIVINÍSSIMO SAAACRAMENTOOOOO
Repete-se três vezes.
Pres: GLÓOOORIA AO PAAAAI E AAAOO FILHOO E AO ESPÍRITOOO SANTOOO
Ass: ASSIM COMOOOOO ERA NO PRINCÍPIOOO, AGORA E PARA SEEEMPREEE AAAAMÉEEM.
Em seguida, faz-se um momento de silêncio para oração e reflexão pessoal.
EVANGELHO
Aquele que for designado, pede a benção ao que preside e dirige-se ao ambão para a proclamação do Evangelho. Enquanto isso, canta-se o Aleluia.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA.
O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Sac: O Senhor esteja convosco
Ass: Ele está no meio de nós.
O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac: Proclamação do Evangelho de Jesus Cristo + segundo Lucas
Ass: Glória a vós, Senhor.
Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Diác ou Sac: Mas as multidões, que tal souberam, seguiram-no. Jesus acolheu-as e pôs-se a falar-lhes do Reino de Deus, curando os que necessitavam. Ora, o dia começava a declinar. Os Doze aproximaram-se e disseram-lhe: «Despede a multidão, para que, indo pelas aldeias e campos em redor, encontre alimento e onde pernoitar, pois aqui estamos num lugar deserto.» Disse-lhes Ele: «Dai-lhes vós mesmos de comer.» Retorquiram: «Só temos cinco pães e dois peixes; a não ser que vamos nós mesmos comprar comida para todo este povo!» Eram cerca de cinco mil homens. Jesus disse aos discípulos: «Mandai-os sentar por grupos de cinquenta.» Assim procederam e mandaram-nos sentar a todos. Tomando, então, os cinco pães e os dois peixes, ergueu os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os aos discípulos, para que os distribuíssem à multidão. Todos comeram e ficaram saciados; e, do que lhes tinha sobrado, ainda recolheram doze cestos cheios.
Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Palavra da Salvação
O povo aclama:
Ass: Glória a vós, Senhor.
SILÊNCIO, ORAÇÃO E PARTILHA
CANTO
1. SE A MISSÃO SE FAZ CANSAÇO, JESUS CONVIDA A
DESCANSAR, E SE HÁ OVELHAS SEM PASTOR É
NECESSÁRIO DELAS CUIDAR.~
“DAI-LHES VÓS MESMOS DE COMER” O MEU
CORPO QUE SE FAZ PÃO. DIZ JESUS A SEUS AMIGOS
PARTILHAR É VOCAÇÃO! PARTILHAR É VOCAÇÃO!
2. E SE A HORA VAI ADIANTADA E DESPEDIR SE FAZ
TENTAÇÃO, A NOSSA FÉ SEJA MAIS FORTE PARA
SERVIR NOSSOS IRMÃOS.
3. A QUEM DUVIDA DO SEU POUCO, JESUS
PERGUNTA: O QUE TENS? VAI VER! ENTÃO
RESPONDA: SENHOR, ESTE POUCO PARTILHANDO TU
FAZES CRESCER.
4. E SE NOS SENTAMOS SOBRE A RELVA A QUAL NOS
CONDUZ O BOM PASTOR, NOSSA UNIÃO EXPRESSE
SEMPRE O PÃO DE DEUS, SINAL DE AMOR.
Leitor 1: O mistério da misericórdia divina
desvenda-se no decurso da história da aliança entre
Deus e o seu povo Israel. Na realidade, Deus
mostra-Se sempre rico de misericórdia, pronto em
qualquer circunstância a derramar sobre o seu povo
uma ternura e uma compaixão viscerais, sobretudo
nos momentos mais dramáticos, quando a
infidelidade quebra o vínculo do pacto e se requer
que a aliança seja ratificada de maneira mais estável
na justiça e na verdade.
Momento de silêncio e adoração pessoal.
Leitor 2: A Misericórdia exprime o comportamento
de Deus para com o pecador, oferecendo-lhe uma
nova possibilidade de se arrepender, converter e
acreditar, restabelecendo precisamente assim a
relação com Ele.
E, em Jesus crucificado, Deus chega ao ponto de
querer alcançar o pecador no seu afastamento mais
extremo, precisamente lá onde ele se perdeu e
afastou d’Ele. E faz isto na esperança de assim
poder
Momento de silêncio e adoração pessoal.
Leitor 3: A misericórdia de Deus transforma o
coração do homem e faz-lhe experimentar um amor
fiel, tornando-o assim, por sua vez, capaz de
misericórdia. É um milagre sempre novo que a
misericórdia divina possa irradiar-se na vida de
cada um de nós, estimulando-nos ao amor do
próximo.
CANTO
TE CHAMAM DE DEUS E DE SENHOR, TE CHAMAM DE REI E DE SALVADOR,
E EU ME ATREVO A TE CHAMAR DE MEU AMOR.
YESHUA, YESHUA, TU ÉS TÃ LINDO,
QUE EU NEM SEI ME EXPRESSAR,
YESHUA
TU ÉS TÃO LINDO!
Leitor 4: A nossa fé se traduz em atos concretos e
quotidianos, destinados a ajudar o nosso próximo
no corpo e no espírito, e sobre os quais havemos de
ser julgados: alimentá-lo, visitá-lo, confortá-lo,
educá-lo.
Que o povo cristão reflita, sobre
as obras de misericórdia corporal e espiritual. Será
uma maneira de acordar a nossa consciência, muitas
vezes adormecida perante o drama da pobreza, e de
entrar cada vez mais no coração do Evangelho,
onde os pobres são os privilegiados da misericórdia
divina
Momento de silêncio e adoração pessoal.
Leitor 5: Não percamos o dever de rezar também pela conversão dos irmãos apartados! Pedimo-lo pela intercessão
materna da Virgem Maria, a primeira que, diante da
grandeza da misericórdia divina que Lhe foi
concedida gratuitamente, reconheceu a sua
pequenez (cf. Lc 1, 48), confessando-Se a humilde
serva do Senhor (cf. Lc 1,38).
CANTO
EU QUISERA, JESUS ADORADO,
TEU SACRÁRIO DE AMOR RODEAR
DE ALMAS PURAS, FLORINHAS MIMOSAS,
PERFUMANDO TEU SANTO ALTAR.
O DESEJO DE VER-TE ADORADO,
TANTO INVADE O MEU CORAÇÃO,
QUE EU QUISERA ESTAR NOITE E DIA
A TEUS PÉS EM HUMILDE ORAÇÃO.
PELAS ALMAS, AS MAIS PECADORAS,
EU TE PEÇO, JESUS, O PERDÃO!
DÁ-LHES TODO O AMOR E CARINHO,
TODO O AFETO DO TEU CORAÇÃO.
PELAS ALMAS QUE NÃO TE CONHECEM,
EU QUISERA, JESUS, TE ADORAR
E DAQUELES QUE DE TI SE ESQUECEM,
AS LOUCURAS TAMBÉM REPARAR.
E SE UM DIA, MEU JESUS AMADO,
MEU DESEJO SE REALIZAR,
HEI DE AMAR-TE POR TODOS AQUELES
QUE, JESUS, NÃO TE QUEREM AMAR.
LÁ NO CÉU, MEU JESUS QUERIDO,
FACE A FACE TE HEI DE CONTEMPLAR,
NOS TEUS BRAÇOS ENTÃO VIVEREI
PARA SEMPRE JESUS TE AMAR.
Em seguida, faz-se um momento de silêncio para reflexão pessoal.
PROCISSÃO PELA IGREJA COM O SANTÍSSIMO
Um ministro idoneamente preparado, dirige-se ao ambão e diz:
Leitor: Caríssimos irmãos e irmãs, aproximemo-nos agora do corredor central da Basílica de São Pedro e ajoelhemo-nos para receber Jesus Eucarístico diante de nós. Procuremos sentir seu amor por nós, procuremos permanecer unidos a Ele no Seu amor.
O que preside, recebe o véu umeral nas costas e toma em suas mãos o Santíssimo Sacramento. Prepare-se um turiferário e dois lucenários. O turiferário vai à frente e os que levam as velas, vão ao lado do que preside.
Inicia-se a Procissão Eucarística e enquanto isso, canta-se.
CANTO
GLÓRIA A JESUS NA HÓSTIA SANTA, QUE SE CONSAGRA SOBRE O ALTAR;
E AOS NOSSOS OLHOS SE LEVANTA
PARA O BRASIL ABENÇOAR.
QUE O SANTO SACRAMENTO,
QUE É O PRÓPRIO CRISTO JESUS,
SEJA ADORADO E SEJA AMADO,
NESTA TERRA DE SANTA CRUZ.
SEJA ADORADO E SEJA AMADO,
NESTA TERRA DE SANTA CRUZ.
GLÓRIA A JESUS, PRISIONEIRO
DO NOSSO AMOR, A ESPERAR,
LÁ NO SACRÁRIO O DIA INTEIRO,
QUE O VAMOS TODOS PROCURAR.
GLÓRIA A JESUS, DEUS ESCONDIDO,
QUE VINDO A NÓS NA COMUNHÃO,
PURIFICADO, ENRIQUECIDO,
DEIXA-NOS SEMPRE O CORAÇÃO.
Ao chegar ao altar, todos se ajoelham e o sacerdote abençoa a todos. Em seguida, de joelhos, entoam o Tão Sublime Sacramento enquanto o presidente incensa-o.
CANTO
TÃO SUBLIME SACRAMENTO ADOREMOS NESTE ALTAR POIS O ANTIGO TESTAMENTO DEU AO NOVO SEU LUGAR
VENHA A FÉ POR SUPLEMENTO OS SENTIDOS COMPLETAR
AO ETERNO PAI CANTEMOS E A JESUS O SALVADOR
AO ESPÍRITO EXALTEMOS NA TRINDADE ETERNO AMOR
AO DEUS UNO E TRINO DEMOS A ALEGRIA DO LOUVOR
AMÉM!
O celebrante retira a hóstia do ostensório e recita a seguinte oração:
Pres: Deus todo poderoso que pela celebração de vosso sacramento, constituíste vossa igreja em graça e missão para que seja continuamente firme na missão evangelizadora e salvífica. Por Cristo, nosso Senhor.
Ass: Amém.
O celebrante conclui com a despedida.
Pres: Ide em paz e que o Senhor vos acompanhe.
Ass: Graças a Deus.
CANTO FINAL
SALVE, REGINA, MATER MISERICORDIAE,
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE.
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVAE,
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES
IN HAC LACRIMARUM VALLE.
EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA, ILLOS TUOS
MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE;
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI,
NOBIS POST HOC EXILIUM OSTENDE
O CLEMENS, O PIA, O DULCIS VIRGO MARIA.
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE.
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVAE,
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES
IN HAC LACRIMARUM VALLE.
EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA, ILLOS TUOS
MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE;
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI,
NOBIS POST HOC EXILIUM OSTENDE
O CLEMENS, O PIA, O DULCIS VIRGO MARIA.
Seções:
Adoração ao Santíssimo Sacramento
Corpo de Cristo
Folheto
Pontifícia Comissão para os Textos Litúrgicos
Procissão com o Santissímo
Vigília Eucarística
