Livreto Celebrativo | Missa Pro Ecclesia


SANTA MISSA PRO ECCLESIA
ENCERRAMENTO DO SANTO CONCLAVE
PRESIDIDA POR SUA SANTIDADE, O PAPA
MARCOS I

08.12.21

Procure-se a celebração desta Missa com a presença maior dos clérigos, de um modo especial, os Cardeais Eleitores que participaram do Conclave.


Esta Missa é celebrada de paramentos brancos ou festivos, com Orações e Leituras próprios da Missa.

1. Prepara-se a procissão de entrada, os cerimoniários portando a Cruz, as velas e o Turibulo iniciam a Procissão e se oportuno, canta-se.

CANTO DE ENTRADA

TU ÉS PETRUS
TU ÉS PETRUS
TU ÉS PETRUS
TU ÉS PETRUS

ET SUPER HANC PETRAM
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM
ET PORTAE INFERI
ET PORTAE INFERI
NON PRAEVALEBUNT
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORUM

QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM, 
ERIT LIGATUM ET IN CÆLIS:
ET QUODCUMQUE SOLVERIS SUPER TERRAM, 
ERIT SOLUTUM ET IN CÆLIS.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM.

SAUDAÇÃO

2. Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:

Pres: In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
Ass: Amen.

O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o com a seguinte fórmula:
Pres: Pax vobis.
Ass: Et cum spiritu tuo.

3. O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.

ATO PENITENCIAL

Pres: Fratres, agnoscamus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mysteria celebranda.
Ass: Confiteor Deo omnipotenti et vobis, fratres, quia peccavi nimis cogitatione, verbo, opere et omissione: et, percutientes sibi pectus, dicunt: mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam semper Virginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, orare pro me ad Dominum Deum nostrum.

Pres: Misereatur nostri omnipotens Deus et, dimissis peccatis nostris, perducat nos ad vitam aeternam.
Pres: Amen.

4. Segue-se as invocações Senhor tende piedade de nós, caso já não tenham ocorrido no ato penitencial.

Pres: KÝRIE, ELÉISO-O-ON.
Ass: KÝRIE, ELEISO-O-ON.

Pres: CHRISTE, ELEISO-O-ON.
Ass: CHRISTE, ELEISO-O-ON

Pres: KÝRIE, ELEISO-O-ON.
Ass: KÝRIE, ELEISO-O-ON.

HINO DE LOUVOR

5. Quando for prescrito, canta-se ou recita-se o Hino de Louvor.
    
Pres: GLÓRIA IN EXCÉLSIS DEO!
Ass: ET IN TERRA PAX HOMÍNIBUS BONÆ VOLUNTÁTIS.
LAUDÁMUS TE, BENEDÍCIMUS TE,
ADORÁMUS TE, GLORIFICÁMUS TE,
GRÁTIAS ÁGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLÓRIAM TUAM,
DÓMINE DEUS, REX CÆLÉSTIS,
DEUS PATER OMNÍPOTENS.
DÓMINE FILI UNIGÉNITE, IESU CHRISTE,
DÓMINE DEUS, AGNUS DEI, FÍLIUS PATRIS,
QUI TOLLIS PECCÁTA MUNDI, MISERÉRE NOBIS;
QUI TOLLIS PECCÁTA MUNDI, SÚSCIPE DEPRECATIÓNEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DÉXTERAM PATRIS, MISERÉRE NOBIS.
QUÓNIAM TU SOLUS SANCTUS,
TU SOLUS DÓMINUS,
TU SOLUS ALTÍSSIMUS, IESU CHRISTE,
CUM SANCTO SPÍRITU:
IN GLÓRIA DEI PATRIS. AMEN. 

ORAÇÃO COLETA

6. Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres: Oremos.
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:
Deus, qui regnum Christi ubique terrarum dilatari providentia mirabili disposuisti, et omnes homines salutaris effici redemptionis participes, praesta, quaesumus, ut Ecclesia tua universale sit salutis sacramentum, et cunctis hominibus reveletur exspectatio gentium et Salvator earum. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum.
Ass: Amen.

PRIMEIRA LEITURA

7. O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

L: Leitura do livro do Profeta Isaías.
O espírito do Senhor Deus está sobre mim, porque o Senhor me ungiu; enviou-me para dar a boa-nova aos humildes, curar as feridas da alma, pregar a redenção para os cativos e a liberdade para os que estão presos; para proclamar o tempo da graça do Senhor e o dia da vingança do nosso Deus; para consolar todos os que choram, apara reservar e dar aos que sofrem por Sião uma coroa, em vez de cinza, o óleo da alegria, em vez da aflição. Vós sois os sacerdotes do Senhor, chamados 'ministros de nosso Deus'. Eu os recompensarei por suas obras segundo a verdade, e farei com eles uma aliança perpétua. Sua descendência será conhecida entre as nações, e seus filhos se fixarão no meio dos povos; quem os vir há de reconhecê-los como descendentes abençoados por Deus.
L: Verbum Domini.
Ass: Deo gratias.

SALMO RESPONSORIAL

8. O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.

S: MAGNIFICAVIT DOMINUS FACERE NOBISCUM; FACTI SUMUS LAETANTES.
Ass: MAGNIFICAVIT DOMINUS FACERE NOBISCUM; FACTI SUMUS LAETANTES.

S: CANTAI AO SENHOR DEUS UM CANTO NOVO PORQUE ELE FEZ PRODÍGIOS.
SUA MÃO E SEU BRAÇO FORTE E SANTO ALCANÇARAM-LHE A VITÓRIA.

S: O SENHOR FEZ CONHECER A SALVAÇÃO E ÀS NAÇÕES, SUA JUSTIÇA.
RECORDOU O SEU AMOR SEMPRE FIEL PELA CASA DE ISRAEL.

S: OS CONFINS DO UNIVERSO CONTEMPLARAM A SALVAÇÃO DO NOSSO DEUS.
ACLAMAI AO SENHOR DEUS, Ó TERRA INTEIRA, ALEGRAI-VOS E EXULTAI.

SEGUNDA LEITURA

9. Se houver segunda leitura, o leitor a fará no ambão, como acima.

L: Leitura da Primeira Carta de São Pedro.
Cheguem-se a Cristo, que é a rocha viva, rejeitada, na verdade, pelos homens, mas de grande valor para Deus que a escolheu. Vocês também se tornaram pedras vivas, para Deus usar na edificação da sua casa espiritual. E são seus santos sacerdotes para através de Jesus Cristo lhe apresentar ofertas que lhe agradam. Como a Escritura o declara: Eis que ponho em Sião a principal pedra da construção, pedra de muito valor, cuidadosamente escolhida. Quem nela crer não será decepcionado. Sim, ele é, para vocês que creem, algo de muito precioso; mas para os que o rejeitam, então: A mesma pedra que foi rejeitada pelos construtores se tornou a pedra principal do edifício. E as Escrituras dizem também noutra parte: Ele é a pedra em que alguns tropeçarão, e a rocha que os fará cair. Eles tropeçam porque não dão ouvidos à palavra de Deus, nem lhe obedecem, e assim terão o fim para que foram destinados. Mas vocês são uma família escolhida por Deus, são sacerdotes ao serviço do Rei, são uma nação santa, são um povo que Deus adquiriu para que possam mostrar aos outros a grandeza de Deus que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
L: Verbum Domini.
Ass: Deo gratias.

10. Segue-se o Aleluia ou outro canto.


ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA.

TU ÉS PEDRO, 
E SOBRE ESTA PEDRA EDIFICAREI A MINHA IGREJA, 
E AS PORTAS DO INFERNO 
NÃO PREVALECERÃO CONTRA ELA.

11. Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:


Diác: Da mihi benedictionem tuam.


O sacerdote diz em voz baixa:

Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác: Amen

EVANGELHO

12. O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:

Diác ou Sac: Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.

O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:


Diác ou Sac: Proclamatio et Evangelii Iesu Christi, secundum Mattheum.

Ass: Gloria tibi, Domine.

Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.

Diác ou Sac: Chegando ao território de Cesaréia de Filipe, Jesus perguntou a seus discípulos: No dizer do povo, quem é o Filho do Homem? Responderam: Uns dizem que é João Batista; outros, Elias; outros, Jeremias ou um dos profetas. Disse-lhes Jesus: E vós quem dizeis que eu sou? Simão Pedro respondeu: Tu és o Cristo, o Filho de Deus vivo! Jesus então lhe disse: Feliz és, Simão, filho de Jonas, porque não foi a carne nem o sangue que te revelou isto, mas meu Pai que está nos céus. E eu te declaro: tu és Pedro, e sobre esta pedra edificarei a minha Igreja; as portas do inferno não prevalecerão contra ela. Eu te darei as chaves do Reino dos céus: tudo o que ligares na terra será ligado nos céus, e tudo o que desligares na terra será desligado nos céus. Depois, ordenou aos seus discípulos que não dissessem a ninguém que ele era o Cristo.

13. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Verbum Domini.
Ass: Laus tibi, Christe.

HOMILIA

14. Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.

PROFISSÃO DE FÉ

15. Terminada a homilia, seja feita, quando prescrita, uma das seguintes profissões de fé:

Ass: Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem, factorem caeli et terrae, visibilium omnium et invisibilium. Et in unum Dominum Iesum Christum, Filium Dei Unigenitum, et ex Patre natum ante omnia saecula. Deum de Deo, lumen de lumine, Deum verum de Deo vero, genitum, non factum, consubstantialem Patri: per quem omnia facta sunt. Qui propter nos homines et propter nostram salutem descendit de caelis. Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine, et homo factus est. Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato; passus et sepultus est, et resurrexit tertia die, secundum Scripturas, et ascendit in caelum, sedet ad dexteram Patris. Et iterum venturus est cum gloria, iudicare vivos et mortuos, cuius regni non erit finis. Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem: qui ex Patre Filioque procedit. Qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur: qui locutus est per prophetas. Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam. Confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum. Et exspecto resurrectionem mortuorum, et vitam venturi saeculi. Amen.

ORAÇÃO DOS FIÉIS

16. Em seguida, faz-se a oração universal ou dos fiéis.

Pres: Omnes huc convénimus, fratres caríssimi, ad Redemptiónis nostrae recolénda mystéria; rogémus ergo Deum omnipoténtem, ut mundus univérsus his totíus benedictiónis et vitae fóntibus irrigétur.
Ass: TE ROGAMOS, AUDI-NOS.

1. Pro Papa nostro Marcus I, et ómnibus qui seípsos Deo vovérunt, ut, illo adiuvánte, propósitum suum in fidelitáte custódiant, Dóminum exorémus.
Ass: TE ROGAMOS, AUDI-NOS.

2. Pro pace géntium, ut, omni perturbatióne remóta, líberis ipsi méntibus pópuli servíre mereántur, Dóminum exorémus.
Ass: TE ROGAMOS, AUDI-NOS.

3. Pro sénibus, qui solitúdine vel infirmitáte labórant, ut fratérna nostra caritáte firméntur, Dóminum exorémus.
Ass: TE ROGAMOS, AUDI-NOS.

4. Pro nobis hic congregátis, ut sic sciámus bonis uti praeséntibus, quibus nos Deus fovére non désinit, ut iam possímus inhaerére perpétuis, Dóminum exorémus.
Ass: TE ROGAMOS, AUDI-NOS.

Pres: Adsit, Dómine, quaesumus, propitiátio tua pópulo supplicánti, ut, quod te inspiránte fidéliter éxpetit, tua céleri largitáte percípiat. Per Christum Dóminum nostrum.
Ass: Amen.

OFERTÓRIO

17. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho , o cálice e o missal.

CANTO DE OFERTÓRIO

PANGE, LINGUA, GLORIOSI
CORPORIS MYSTERIUM
SANGUINISQUE PRETIOSI
QUEM IN MUNDI PRETIUM
FRUCTUS VENTRIS GENEROSI
REX EFFUDIT GENTIUM

NOBIS DATUS, NOBIS NATUS
EX INTACTA VIRGINE
ET IN MUNDO CONVERSATUS
SPARSO VERBI SEMINE
SUI MORAS INCOLATUS
MIRO CLAUSIT ORDINE

IN SUPREMAE NOCTE COENAE
RECUMBENS CUM FRATRIBUS
OBSERVATA LEGE PLENE
CIBIS IN LEGALIBUS
CIBUM TURBAE DUODENAE
SE DAT SUIS MANIBUS

VERBUM CARO, PANEM VERUM
VERBO CARNEM EFFICIT
FITQUE SANGUIS CHRISTI MERUM
ET SI SENSUS DEFICIT
AD FIRMANDUM COR SINCERUM
SOLA FIDES SUFFICIT

TANTUM ERGO SACRAMENTUM
VENEREMUR CERNUI
ET ANTIQUUM DOCUMENTUM
NOVO CEDAT RITUI
PRAESTET FIDES SUPPLEMENTUM
SENSUUM DEFECTUI

GENITORI, GENITOQUE
LAUS ET JUBILATIO
SALUS, HONOR, VIRTUS QUOQUE
SIT ET BENEDICTIO
PROCEDENTI AB UTROQUE
COMPAR SIT LAUDATIO

AMEN.

18. Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucaristia, ou outros dons para auxílio da comunidade e dos pobres.

19. O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus panem, quem tibi offerimus, fructum terrae et operis manuum hominum: ex quo nobis fiet panis vitae.

20. O diácono ou o sacerdote derrama o vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio.
Per huius aquae et vini mysterium eius efficiamur divinitatis consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps.

21. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus vinum, quod tibi offerimus, Fructum vitis et operis manuum hominum, ex quo nobis fiet potus spiritalis.

22. O sacerdote, inclinando, reza em silêncio:
In spiritu humilitatis et in animo contrito suscipiamur a te, Domine; et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi, Domine Deus.

23. Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.

24. O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lava me, Domine, ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS

25. No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres:  Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.
Ass: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.

26. Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas.
Pres: Plebis tibi sacratae respice munera, misericors Deus, et per huius sacramenti virtutem concede, ut credentium in te multitudo genus electum, regale sacerdotium, gens sancta, populus acquisitionis tibi iugiter efficiatur. Per Christum Dominum nostrum.
Ass: Amen.

PREFÁCIO

Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:
Pres: Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.

Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres: Sursum corda.
Ass: Habemus ad Dominum.

O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres: Gratias agamus Domino Deo nostro.
Ass: Dignum et iustum est.
O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.

Pres: Et factum est, necesse est et aequum et iustum est, aequum et salutare, gratias ago tibi semper et ubique, Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus: per Christum Dominum nostrum. Volebat in occursum rursus in sanguine tuo ex gratia Filii et Spiritus sancti, et per peccatum filios dispersit. Ecclesiae tuae: congregentur ad unitatis et Trinitatis est, quoniam mundi corpus Christi, et templum Spiritus sancti in gloria vestra sapientia. Ad turbas et laudabilis, et gloriósus, et bonitas tua praedicate, dicentes una voce.
Ass: Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit in nomine Domini. Hosanna in excelsis.

ORAÇÃO EUCARISTICA III

15. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres: 
Vere Sanctus es, Domine, et merito te laudat omnis a te condita creatura, quia per Filium tuum, Dominum nostrum Iesum Christum, Spiritus Sancti operante virtute, vivificas et sanctificas universa, et populum tibi congregare non desinis, ut a solis ortu usque ad occasum oblatio munda offeratur nomini tuo.

16.Une as mãos e as estende sobre as oferendas, dizendo:
Pres: Supplices ergo te, Domine, deprecamur, ut haec munera, quae tibi sacranda detulimus, eodem Spiritu sanctificare digneris
Une as mãos e traça o sinal da cruz sobre o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:
ut Corpus et + Sanguis fiant Filii tui Domini nostri Iesu Christi, cuius mandato haec mysteria celebramus.

17.Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor sejam proferidas de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Pres: QUI, PRIDIE QUAM PATERETUR, ACCEPIT PANEM IN SANCTAS AC VENERABILES MANUS SUAS,
toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar,inclina-se levemente, e prossegue:
ET ELEVATIS OCULIS IN CAELUM AD TE DEUM PATREM SUUM OMNIPOTENTEM, TIBI GRATIAS AGENS BENEDIXIT, FREGIT, DEDITQUE DISCIPULIS SUIS.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la.

18. Então prossegue:
SIMILI MODO, POSTQUAM CENATUM EST,
toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, inclina-se levemente, e prossegue:
ACCIPIENS ET HUNC PRAECLARUM CALICEM IN SANCTAS AC VENERABILES MANUS SUAS, ITEM TIBI GRTIAS AGENS BENEDIXIT, DEDITQUE DISCIPULIS SUIS.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e faz genuflexão para adorá-lo.

19. Em seguida, diz:
MYSTERIUM FIDEI.
Ass: MORTEM TUAM ANNUNTIAMUS, DOMINE, ET TUAM RESURRECTIONEM CONFITEMUR, DONEC VENI-A-AS.

20. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres: Memores igitur, Domine, eiusdem Filii tui salutiferae passionis necnon mirabilis resurrectionis et ascensionis in caelum, sed et praestolantes alterum eius adventum, offerimus tibi, gratias referentes, hoc sacrificium vivum et sanctum. Respice, quaesumus, in oblationem Ecclesiae tuae et, agnoscens Hostiam, cuius voluisti immolatione placari, concede, ut qui Corpore et Sanguine Filii tui reficimur, Spiritu eius Sancto repleti, unum corpus et unus spiritus inveniamur in Christo.

1C: Ipse nos tibi perficiat munus aeternum, ut cum electis tuis hereditem consequi valeamus, in primis cum beatissima Virgine, Dei Genetrice, Maria, cum beatis Apostolis tuis et gloriosis Martyribus et omnibus Sanctis, quorum intercessione perpetuo apud te confidumus adiuvari.

2C: Haec Hostia nostrae reconciliationis proficiant, quaesumus, Domine, ad totius mundi pacem atque salutem. Ecclesiam tuam, pergrinantem in terra, in fide et caritate firmare digneris cum famulo tuo Papa nostro Marcus, cum episcopali ordine et universo clero et omni populo acquisitionis tuae. Votis huius familiae, quam tibi astare voluisti, adesto propitius. Omnes filios tuos ubique dispersos tibi, clemens Pater, miseratus coniunge.

3C: Fratres nostros defunctos et omnes qui, tibi placentes, ex hoc saeculo transierunt, in regnum tuum benignus admitte, ubi fore speramus, ut simul gloria tua perenniter satiemur,
Une as mãos
per Christum dominum nostrum, per quem mundo bona cuncta largiris.

21. Ergue o cálice e a patena com a hóstia, dizendo:
Pres: PER IPSUM, ET CUM IPSO, ET IN IPSO, EST TIBI DEO PATRI OMNIPOTENTI, IN UNITATE SPIRITUS SANCTI, OMNIS HONOR ET GLORIA PER OMNIA SAECULA SAECULORUM.
Ass: AME-E-E-EN

RITO DA COMUNHÃO

22. Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres: 
 Praeceptis salutaribus moniti, et divina institutione formati, audemus dicere.
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass: PATER NOSTER, QUI ES IN CAELIS: 
SANCTIFICETUR NOMEN TUUM; 
ADVENIAT REGNUM TUUM; 
FIAT VOLUNTAS TUA, SICUT IN CAELO, ET IN TERRA. 
PANEM NOSTRUM COTIDIANUM DA NOBIS HODIE; 
ET DIMITTE NOBIS DEBITA NOSTRA, 
SICUT ET NOS DIMITTIMUS DEBITORIBUS NOSTRIS: 
ET NE NOS INDUCAS IN TENTATIONEM; 
SED LIBERA NOS A MALO.

23. O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres:
 Libera nos, quaesumus, Domine, ab omnibus malis, da propitius pacem in diebus nostris, ut, ope misericordiae tuae adiuti, et a peccato simus semper liberi et ab omni perturbatione securi: exspectantes beatam spem et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:
Ass: Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.

24. O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
Pres: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam paceficare et coadunare digneris.
O povo responde:
Ass: Amen.
25.O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:
Pres:
 PAX DOMINI SIT SEMPER VOBISC-U-UM
O povo responde:
Ass: ET CUM SPIRITU TU-U-UO

FRAÇÃO DO PÃO

130. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres: Hanc autem unionem ad corpus et sanguinem Iesu Christi Domini nostri, in nobis accipimus, serve nos ad vitam aeternam.

131. Enquanto isso, canta-se ou recita-se:
Ass: Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: dona nobis pacem.

Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dona nobis pacem.


132. O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:
Pres: Domine Jesu Christe, corpus et sanguinem tuum ego accipere, non propter tonem, sed fidem Ecclesiae; sed, propter bonitatem tuam, medicina autem alimenta, et quibus in vita mea.

133. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur anima me.

COMUNHÃO

134. O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Corpus Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Ab Sanguis Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Sangue de Cristo.

135. Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Amen.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.

136. Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.



CANTO DE COMUNHÃO

LIBERA ME, DOMINE,
DE MORTE AETERNA,
IN DIE ILLA TREMENDA:
QUANDO CAELI MOVENDI SUNT ET TERRA:
DUM VENERIS JUDICARE SAECULUM PER IGNEM.
 
TREMENS FACTUS SUM EGO, ET TIMEO,
DUM DISCUSSIO VENERIT, ATQUE VENTURA IRA.
QUANDO CAELI MOVENDI SUNT ET TERRA.
 
DIES ILLA, DIES IRAE, CALAMITATIS ET MISERIAE,
DIES MAGNA ET, AMARA VALDE.
DUM VENERIS JUDICARE SAECULUM PER IGNEM.
 
REQUIEM AETERNAM DONA EIS DOMINE:
ET LUX PERPETUA LUCEAT EIS.
 
LIBERA ME, DOMINE,
DE MORTE AETERNA,
IN DIE ILLA TREMENDA:
QUANDO CAELI MOVENDI SUNT ET TERRA:
DUM VENERIS JUDICARE SAECULUM PER IGNEM.

138. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.


Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:

Jube, Domine, ut servare possimus ex pura est cor nostrum quod suscepit oris. Et turn hoc munus nobis remédium sempiternum.


139. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.

140. De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:
Pres: Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração: 
Deus, qui tuis Ecclesiam iugiter pascis et roboras sacramentis, concede nobis mensa cælesti refectis, ut, caritatis tuæ documentis obsequendo, fermentum vivificans et salutis instrumentum humáno efficiamur consortio. Per Christum Dominum nostrum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass: Amen.

RITOS FINAIS 

141. Se for necessário, façam-se breves comunicações ao povo.

142. Segue-se o rito de despedida. O sacerdote abrindo os braços, saúda o povo:
Pres: DOMINUS VOBISCUM.
Ass: ET CUM SPIRITU TUO.

Pres: SIT NOMEN DOMINI BENEDICTUM.
Ass: EX HOC NUNC ET USQUE IN SÆCULUM.

Pres: ADIUTORIUM NOSTRUM IN NOMINE DOMINI.
Ass: QUI FECIT CÆLUM ET TERRAM.
O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres: Pres: BENEDICAT VOS OMNIPOTENS DEUS: PATER + ET FILIUS +  ET SPIRITUS + SANCTUS.
Ass: AMEN.

143. Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diac: ITE, MISSA EST.
Ass: DEO GRÁTIAS.
144. Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.

CANTO FINAL

ALMA REDEMPTORIS MATER
QUAE PERVIA CAELI PORTA MANES
ET STELLA MARIS
SUCCURRE CADENTI
SURGERE QUI CURAT POPULO
TU QUAE GENUISTI
NATURA MIRANTE
TUUM SANCTUM GENITOREM
VIRGO PRIUS AC POSTERIUS
GABRIELIS AB ORE
SUMENS ILLUD AVE
PECCATORUM MISERERE
Postagem Anterior Próxima Postagem

نموذج الاتصال