Livreto | Solene Celebração Eucarística para o Início do Ministério Petrino do Papa Antônio


LIVRETO CELEBRATIVO
CELEBRAÇÃO EUCARÍSTICA PARA O
INÍCIO DO MINISTÉRIO PETRINO
DO BISPO DE ROMA
ANTÔNIO
SOLENIDADE DE SÃO JOSÉ, 
ESPOSO DA VIRGEM SANTA MARIA

Ano A
Cor litúrgica: Branca
(18/03/2026)

1. O Sumo Pontífice dirige-se ao túmulo de São Pedro, como de costume, para fazer as primeiras orações diante os restos mortais de São Pedro. Durante a Procissão, o proto-diácono queima estopa três vezes. Há três paragens durante a procissão onde diz em voz audível:
Proto-diácono: Sancte Pater, sic transit gloria mundi!

ORAÇÃO NO TÚMULO DE SÃO PEDRO

2. Inicia-se a procissão de entrada, com os diáconos, cerimoniários, cardeais e o celebrante. Os demais concelebrantes aguardam na Praça de São Pedro.

3. Saindo da sacristia, a procissão dirige-se ao túmulo de São Pedro, enquanto canta-se :

TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM,
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
ET PORTÆ INFERI NON PRÆVALEBUNT ADVERSUS EAM.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM.

Chegando ao túmulo, o Santo Padre depõe a mitra e a férula, reza um instante em silêncio e, pondo incenso no turíbulo, incensa o túmulo. Enquanto isso, os cerimoniários recolhem as insígnias papais e se formam para a Procissão.

Ao terminar a incensação, o Santo Padre toma a férula e a mitra e sai em direção à Praça de São Pedro com a comitiva.

Durante a procissão, cante-se as laudes papais, devem ser cantadas por um e respondidas por todos, esta finda-se quando o Papa já tenha terminado de incensar o Altar.

CANTO

— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE

— ECCLESIAE SANTAE DEI SALUS PERPETUA!
— REDEMPTOR MUNDI, 
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTA MARIA,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTA MATER ECCLESIAE,
— TU ILLAM ADIUVA
— REGINA APOSTOLORUM,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE MICHAEL, GABRIEL ET RAPHAEL,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE IOANNES BAPTISTA,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE IOSEPH,
— TU ILLAM ADIUVA

— ANTONIUS, SUMMO PONTIFICI ET UNIVERSALI PAPE, VITA!
— SALVATOR MUNDI,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE PETRE,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE PAULE,
— TU ILLAM ADIUVA

— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE

— EPISCOPIS CATHOLICAE ET APOSTOLICAE FIDEI CULTORIBUS,
— EORUMQUE CURIS FIDELIBUS, VITA!
— SALVATOR MUNDI,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE ANDREA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IACOBE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IOANNES,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE THOMA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IACOBE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE PHILIPPE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE BARTHOLOMAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MATTHAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE SIMON,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE THADDAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MATTHIA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE BARNABA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE LUCA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MARCE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTI TIMOTHEE ET TITE,
— TU ILLOS ADIUVATE!

— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE

— IPSI SOLI IMPERIUM,
— LAUS ET IUBILATIO
— PER SAECULA SAECULORUM.
— AMEN!

— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
—  CHRISTUS IMPERAT!

— TEMPORA BONA HABEANT!
— TEMPORA BONA HABEANT!
— REDEMPTI SANGUINE CHRISTI.
— FELICITER! FELICITER! FELICITER!
— PAX CHRISTI VENIAT!
— REGNUM CHRISTI VENIAT!
— DEO GRATIAS!
— AMEN!

SAUDAÇÃO

2. Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:

Pres.: IN NOMINE PATRIS, ET FILII, ET SPIRITUS SANCTI-I-I.
Ass.: AME-E-N.

O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:
Pres.: PAX VO-O-OBIS.
Ass.: ET CUM SPIRITU TUO-O-O.

ATO PENITENCIAL

4. Depondo a mitra, o Santo Padre levanta-se e continua com o Kyrie.
Pres.: Fratres, agnoscamus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mysteria celebranda.
Após breves momentos de silêncio, todos rezam:
Ass.: Confìteor Deo omnipotenti et vobis, fratres, quia peccavi nimis cogitatione, verbo, opere et omissione, 
E, batendo no peito, dizem:
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam Semper Virginem omnes Angelos et Sanctos et vos fratres, orare pro me, ad Dominum Deum nostrum.

O celebrante concede a absolvição, dizendo:
Pres.: Misereatur nostri omnipotens Deus et, dimissis peccatis nostris, perducat nos ad vitam aeternam.
Ass.: Amen.
KYRIE

KYRIE, ELEISON! 
KYRIE, ELEISON! 

CHRISTE, ELEISON! 
CHRISTE, ELEISON! 

KYRIE, ELEISON! 
KYRIE, ELEISON!

HINO DE LOUVOR

5. Quando for prescrito, canta-se ou recita-se o Hino de Louvor.
    
— GLORIA IN EXCELSIS DEO!
— ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONA VOLUNTATIS.
LAUDAMUS TE, BENEDICIMUS TE,
ADORAMUS TE, GLORIFICAMUS TE,
GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM,
DOMINE DEUS, REX CAELESTIS,
DEUS PATER OMNIPOTENS.
DOMINE FILI UNIGENITE, IESU CHRISTE,
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS,
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS;
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATONEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS.
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS, TU SOLUS DOMINUS,
TU SOLUS ALTISSIMUS, IESU CHRISTE,
CUM SANCTO SPIRITU: IN GLORIA DEI PATRIS. 
AMEN.

ORAÇÃO COLETA

6. Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.:  Oremus...
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:
— Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut humanae salutis mysteria, 
— cuius primordia beati Ioseph fideli custodiae commisisti, Ecclesia tua, 
— ipso intercedente, iugiter servet implenda. 
 Per Dominum nostrum Iesum Christum Filium tuum, 
 qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, 
 Deus, per omnia saecula saeculorum.
Ass.: Amen.

PRIMEIRA LEITURA
2Sm 7, 4-5a. 12-14a. 16
O teu trono será firme para sempre.

7. O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

— Lectio secundus libri Samuelis.

Naqueles dias, a Palavra do Senhor foi dirigida a Natã nestes termos: “Vai dizer ao meu servo Davi: ‘Assim fala o Senhor: Quando chegar o fim dos teus dias e repousares com teus pais, então, suscitarei, depois de ti, um filho teu, e confirmarei a sua realeza. Será ele que construirá uma casa para o meu nome, e eu firmarei para sempre o seu trono real. Eu serei para ele um pai e ele será para mim um filho. Tua casa e teu reino serão estáveis para sempre diante de mim, e teu trono será firme para sempre’”.

Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
— Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Deo gratias.

SALMO RESPONSORIAL

8. O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.

— Eis que a sua descendência durará eternamente.
Ass.: Eis que a sua descendência durará eternamente.

— Ó Senhor, eu cantarei eternamente o vosso amor, de geração em geração eu cantarei vossa verdade! 
 Porque dissestes: “O amor é garantido para sempre!” E a vossa lealdade é tão firme como os céus.
Ass.: Eis que a sua descendência durará eternamente.

— “Eu firmei uma Aliança com meu servo, meu eleito, e eu fiz um juramento a Davi, meu servidor.
 Para sempre, no teu trono, firmarei tua linhagem, de geração em geração garantirei o teu reinado!” ℟.
Ass.: Eis que a sua descendência durará eternamente.

— Ele, então, me invocará: “Ó Senhor, vós sois meu Pai, sois meu Deus, sois meu Rochedo onde encontro a salvação!” 
 Guardarei eternamente para ele a minha graça e com ele firmarei minha Aliança indissolúvel. ℟.
Ass.: Eis que a sua descendência durará eternamente.

PRIMEIRA LEITURA
Rm 4, 13. 16-18. 22

  Eu fiz de ti pai de muitos povos.

9. O leitor dirige-se ao ambão para a segunda leitura.

— Lectio Epistolae primae beati Pauli apostoli ad Romanus.

Irmãos, não foi por causa da Lei, mas por causa da justiça que vem da fé, que Deus prometeu o mundo como herança a Abraão ou à sua descendência. É em virtude da fé que alguém se torna herdeiro. Logo, a condição de herdeiro é uma graça, um dom gratuito, e a promessa de Deus continua valendo para toda a descendência de Abraão, tanto para a descendência que se apega à Lei, quanto para a que se apoia somente na fé de Abraão, que é o pai de todos nós. Pois está escrito: “Eu fiz de ti pai de muitos povos”. Ele é pai diante de Deus, porque creu em Deus que vivifica os mortos e faz existir o que antes não existia. Contra toda a humana esperança, ele firmou-se na esperança e na fé. Assim, tornou-se pai de muitos povos, conforme lhe fora dito: “Assim será a tua posteridade”. Esta sua atitude de fé lhe foi creditada como justiça.

Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
— Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Deo gratias.

10. Segue-se o Aleluia ou outro canto.


ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

LAUS TIBI CHRISTE, REX ÆTERNÆ GLORIÆ!

BEATI QUI HABITANT IN DOMO TUA, DOMINE,
IN PERPETUUM LAUDABUNT TE

11. Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác.: Da mihi benedictionem tuam.

O sacerdote diz em voz baixa:

Pres.: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác.: Amen.

EVANGELHO
Mt 1, 16. 18-21. 24a

“José fez conforme o anjo do Senhor havia mandado.

12. O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Sac.: — Dominus vobiscum.
O povo responde:
Ass.: — Et cum spiritu tuo.
O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:

Diác ou Sac.: — Lectio Sancti Evangelii Iesu Christi, + secundum Matthaeum.
O povo responde:
Ass.: — Gloria tibi, Domine.

Então o diácono ou o sacerdote, se for o caso, incensa o livro, e proclama o Evangelho.
Diác ou Sac.: — Jacó gerou José, o esposo de Maria, 
— Da qual nasceu Jesus, que é chamado o Cristo. 
— A origem de Jesus Cristo foi assim: 
— Maria, sua mãe, estava prometida em casamento a José, 
— E, antes de viverem juntos, ela ficou grávida pela ação do Espírito Santo. 
— José, seu marido, era justo e, não querendo denunciá-la, 
— Resolveu abandonar Maria, em segredo. 
— Enquanto José pensava nisso, 
— Eis que o anjo do Senhor apareceu-lhe, em sonho, e lhe disse: 
— “José, Filho de Davi, não tenhas medo de receber Maria como tua esposa, 
— Porque ela concebeu pela ação do Espírito Santo.
— Ela dará à luz um filho, E tu lhe darás o nome de Jesus, 
— Pois ele vai salvar o seu povo dos seus pecados”. 
— Quando acordou, José fez conforme o anjo do Senhor havia mandado.

13. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac.: — Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Laus tibi, Christe.

RITOS DE ENTRONIZAÇÃO

IMPOSIÇÃO DO PÁLIO

Tem início o Rito de Entronização:

3. O Santo Padre se assenta na cadeira, sem mitra. O Proto-Diácono, o Proto-Presbítero e o Decano aproximam-se do pontífice, num microfone, para a oração Super electum Pontificem, que fazem sem impor as mãos.

O Cardeal Proto-Diácono:
Deus pacis, qui eduxit de mortuis pastorem magnum oves. Dominum nostrum Iesum Christum, ipse tibi Pallium donet quod ab apostoli Petri confessione sumpsimus. Illi pastor bonus suos agnos suasque oves pascere praecepit, tu hodie Petro succedis in Episcopatu huius Ecclesiae quam ille, cum apostolo Paulo, fidei genuit. Spiritus veritatis, qui ex patre procedit, uberem inspirationem et eloquium tuo ministerio frates in fidei unitate confirmandi largiatur.

4. O Cardeal Proto-Diácono aproxima-se do Santo Padre, e impõe o pálio pastoral. Os cerimoniários colocam os três cravos no pálio. Enquanto isso, canta-se:

CANTO

MANDA, DEUS, VIRTUTI TUAE;
CONFIRMA, CONFIRMA HOC, DEUS,
QUOS OPERATUS EST IN NOBIS.

O Cardeal Proto-Presbítero:
Oremus. Deus, qui adesse non dedignaris ubi recto corde devotaque mente invocaris supplicationibus Ecclesiae tuae quaesummus adesto: super famulum tuum et Papam nostro Antonius quem officio servitutes nostrae in culmine apostolico constituisti dexterae tuae. Benedictionem effunde et ipse roboretur Dono Spiritus tui Sancti ut tantum ministerium ite digne ferat sicut tantae dignitatis charismate augetur. Per Christum Dominum nostrum.
Ass.: Amen.

ENTREGA DO ANEL DO PESCADOR

O Cardeal Decano:
Beatissime Pater, Episcopus et pastor animarum nostrarum Christus, filius Dei vivi, qui super petram Ecclesiam suam aedificavit, Ipsi tibi donet Anulum sigillum Petri Piscatoris, qui suam spem in mari Galilaeae expertus est, cui Dominus Iesus caelorum Regni claves commisit. Beato apostolo Petro tu hodie succedis in Episcopatu huius Ecclesiae, quae caritatis unitati prasidet ut beatus apostolus Paulus docuit, Spiritus caritatis, in corda nostra effusus, vim et suavitatem largiatur tuo ministerio omnes in Christum credentes in unitatis communione servandi.
O Cardeal Decano aproxima-se do Santo Padre, e impõe o anel do pescador. 

CANTO

MANDA, DEUS, VIRTUTI TUAE;
CONFIRMA, CONFIRMA HOC, DEUS,
QUOS OPERATUS EST IN NOBIS.

Então recebe o evangeliário do Diácono, beija-o e abençoa a multidão. Em seguida, assenta-se na cadeira e o coro entoa solenemente:

ACLAMAÇÃO

Είς πολλά έτη, Δέσποτα.

ACLAMAÇÃO

TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
ET PORTAE INFERI NON PRAEVALEBUNT ADVERSUM EAM.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORUM.

Enquanto isso, um Cardeal (em representação dos demais) saúda o Santo Padre, assim subsequentemente com um Bispo, um Padre, um Diácono, um Religioso e uma Religiosa e um Leigo ou uma Leiga.

HOMILIA

14. Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.

PROFISSÃO DE FÉ

15. Terminada a homilia, seja feita, quando prescrita, uma das seguintes profissões de fé:

Pres.: Credo in Deum Patrem omnipotentem, 
Ass.: Creatorem caeli et terrae. Et in Iesum Christum, Filium eius unicum, Dominum nostrum, qui conceptus est de Spiritu Sancto, natus ex Maria Virgine, passus sub Pontio Pilato, crucifixus, mortuus, et sepultus, descendit ad inferos, tertia die resurrexit a mortuis, ascendit ad caelos, sedet ad dexteram Dei Patris omnipotentis, inde venturus est iudicare vivos et mortuos. Credo in Spiritum Sanctum, sanctam Ecclesiam catholicam, sanctorum communionem, remissionem peccatorum, carnis resurrectionem, vitam aeternam. Amen.

ORAÇÃO UNIVERSAL

Pres.: Irmãos e irmãs, unidos a toda a Igreja que hoje se alegra com o início do meu Ministério, e na Solenidade de São José, elevemos ao Senhor nossas preces confiantes, suplicando pelas minhas intenções e de todo o Povo de Deus, dizendo:
Ass.:  Te rogamus, audi-nos.

1. Pela Santa Igreja de Deus, edificada sobre o alicerce dos Apóstolos: para que, fortalecida pelo Espírito Santo, permaneça firme na fé e unida em torno do sucessor de Pedro, o Papa Antônio. Dominum deprecemur:

2. Pelo Santo Padre, Papa Antônio: para que, sustentado pela graça divina, exerça com sabedoria, humildade e coragem o ministério de confirmar os irmãos na fé. Dominum deprecemur:

3. Pelos bispos, presbíteros e diáconos: para que, em comunhão com o Papa, sejam construtores de unidade e testemunhas da caridade de Cristo no mundo. Dominum deprecemur:

4. Por todos nós, aqui reunidos: para que sejamos pedras vivas do templo espiritual de Deus, manifestando no mundo a santidade e o amor do Corpo de Cristo. Dominum deprecemur.

O sacerdote conclui dizendo:
Pres.: Deus eterno e todo-poderoso, que edificais a vossa Igreja sobre a rocha firme de Pedro, ouvi as preces do vosso povo e concedei a mim e a todos os fiéis a graça da perseverança na fé e na caridade.. Por Cristo, nosso Senhor.
Ass.: Amém.

OFERTÓRIO

17. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho , o cálice e o missal.

CANTO DE OFERTÓRIO

TU ES PASTOR OVIUM, PRINCEPS APOSTOLORUM:
TIBI TRADIDIT DEUS OMNIA REGNA MUNDI.
ET IDEO TIBI TRADITÆ SUNT CLAVES REGNI CÆLORUM.

QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM, 
ERIT LIGATUM ET IN CÆLIS:
ET QUODCUMQUE SOLVERIS SUPER TERRAM, 
ERIT SOLUTUM ET IN CÆLIS.
ET IDEO TIBI TRADITÆ SUNT CLAVES REGNI CÆLORUM.

18. Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucaristia, ou outros dons para auxílio da comunidade e dos pobres.

19. O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Pres.: Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus panem, quem tibi offerimus, fructum terrae et operis manuum hominum: ex quo nobis fiet panis vitae.

20. O diácono ou o sacerdote derrama o vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio.
Pres.: Per huius aquae et vini mysterium eius efficiamur divinitatis consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps.

21. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Pres.: Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus vinum, quod tibi offerimus, Fructum vitis et operis manuum hominum, ex quo nobis fiet potus spiritalis.

22. O sacerdote, inclinando, reza em silêncio:
Pres.: In spiritu humilitatis et in animo contrito suscipiamur a te, Domine; et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi, Domine Deus.

23. Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.

24. O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lava me, Domine, ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS

25. No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres.:  Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.
Ass.: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.

26. Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas.
Pres.:  Quaesumus, Domine, ut, sicut beatus Ioseph Unigenito tuo, 
— Nato de Maria Virgine, pia devotione deserviit, 
— Ita et nos mundo corde tuis altaribus mereamur ministrare. 
 Per Christum Dominum nostrum.
Ass.: Amen.

PREFÁCIO

Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:
Pres.:  Dominus vobiscum.
Ass.:  Et cum spiritu tuo.

Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres.:  Sursum corda.
Ass.:  Habemus ad Dominum.

O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres.:  Gratias agamus Domino Deo nostro.
Ass.:  Dignum et iustum est.

O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres.: — Vere dignum et iustum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere:
— Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus: Et te in sollemnitate beati
— Ioseph debitis magnificare praeconiis, benedicere et praedicare.
— Qui et vir iustus, a te Deiparae Virgini Sponsus est datus, et fidelis servus ac prudens,
— super Familiam tuam est constitutus, ut Unigenitum tuum, Sancti Spiritus obumbratione conceptum,
— paterna vice custodiret, Iesum Christum Dominum nostrum.
— Per quem maiestatem tuam laudant Angeli, adorant Dominationes, tremunt Potestates.
— Caeli caelorumque Virtutes, ac beata Seraphim, socia exsultatione concelebrant.
— Cum quibus et nostras voces ut admitti iubeas, deprecamur, supplici confessione dicentes:

CANTO
Sanctus
 
SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS,
DOMINUS, DEUS SABAOTH. 
PLENI SUNT CAELI ET TERRA GLORIA TUA.
HOSANNA IN EXCELSIS.
BENEDICTUS QUI VENIT IN NOMINE DOMINI. 
HOSANNA IN EXCELSIS.

PREX EUCHARISTICA
III

108. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Vere Sanctus es, Domine, et merito te laudat omnis a te condita creatura, quia per Filium tuum, Dominum nostrum Iesum Christum, Spiritus Sancti operante virtute, vivificas et sanctificas universa, et populum tibi congregare non desinis, ut a solis ortu usque ad occasum oblatio munda offeratur nomini tuo.
109. Une as mãos e, estendendo-as sobre as oferendas, diz:
Pres.:  Supplices ergo te, Domine, deprecamur, ut haec munera, quae tibi sacranda detulim us, eodem Spiritu sanctificare digneris, 
une as mãos e traça o sinal da cruz, ao mesmo tempo sobre o pão e o cálice, dizendo:
ut Corpus et + Sanguis fiant Filii tui Domini nostri Iesu Christi,
une as mãos
cuius mandato haec mysteria celebramus.
Une as mãos.

110. O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Pres.:   Ipse enim in qua nocte tradebatur,
toma o pão
e, mantendo-o m pouco acima do altar, prossegue:
  accepit panem et tibi gratias agens benedixit, 
 fregit, deditque discipulis suis.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, colocando-a na patena e genuflete em adoração.

111. Então prossegue:
Pres.:   Simili modo, postquam cenatum est,  
toma o cálice nas mãos
e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
 accipiens calicem, 
 et tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, colocando-o sobre o corporal e genuflete em adoração.

112. Em seguida, diz:
Pres.:   Mysterium fidei.
A assembleia aclama: 
Ass.:  Mortem tuam annuntiamus, Domine, et tuam resurrectionem confitemur, donec venias.

113. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Memores igitur, Domine, eiusdem Filii tui salutiferae passionis necnon mirabilis resurrectionis et ascensionis in caelum, sed et prestolantes alterum eius adventum, offerimus tibi, gratias referentes, hoc sacrificium vivum et sanctum. Respice, quaesumus, in oblationem Ecclesiae tuae et, agnoscens Hostiam, cuius voluisti immolatione placari, concede, ut qui Corpore et Sanguine Filii tui reficimur, Spiritu eius Sancto repleti, unum corpus et unus spiritus inveniamur in Christo.

1C. Ipse nos tibi perficiat munus aeternum, ut cum electis tuis hereditatem consequi valeamus, in primis cum beatissima Virgine, Dei Genetrice, Maria, cum beatis Apostolis tuis et gloriosis Martyribus et omnibus Sanctis, quorum intercessione perpetuo apud te confidimus adiuvari.

2C. Haec Hostia nostrae reconciliationis proficiat, quaesumus, Domine, ad totius mundi pacem atque salutem. Ecclesiam tuam, peregrinantem in terra, in fide et caritate firmare digneris cum famulo tuo Papa nostro Antonius, cum episcopali ordine et universo clero et omni populo acquisitionis tuae. Votis huius familiae, quam tibi astare voluisti, adesto propitius. Omnes filios tuos ubique dispersos tibi, clemens Pater, miseratus coniunge.

3C. Fratres nostros defunctos et omnes qui, tibi placentes, ex hoc saeculo transierunt, in regnum tuum benignus admitt e, ubi fore speramus, ut simul gloria tua perenniter satiemur,
une as mãos
per Christum Dominum nostrum, per quem mundo bona cuncta largiris.

114. Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.:  Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, 
 est tibi Deo Patri omnipotenti, 
 in unitate Spiritus Sancti, 
 omnis honor et gloria 
 per omnia sǽcula sæculorum.
A assembleia aclama: 
Ass.:  Amen!

RITO DE COMUNHÃO

CANTO

Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres.:  Praeceptis salutaribus moniti, et divina institutione formati, audemus dicere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass.:  Pater noster, qui es in caelis, 
 sanctificetur nomen tuum; 
 adveniat regnum tuum; 
 fiat voluntas tua, 
 sicut in caelo et in terra. 
 Panem nostrum cotidianum da nobis hodie, 
 et dimitte nobis debita nostra, 
 sicut et nos dimittimus debitoribus nostris; 
 et ne nos inducas in tentationem, 
 sed libera nos a malo.

126. O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres.:  Libera nos, quaesumus, Domine, 
 ab omnibus malis, 
 da propitius pacem in diebus nostris, 
 ut, ope misericordiae tuae adiuti, 
 et a peccato simus semper liberi 
 et ab omni perturbatione securi: 
 exspectantes beatam spem et adventum 
 Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos.
O povo conclui a oração, aclamando:
Ass.:  Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.

127. O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
Pres.: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam pacificare et coadunare digneris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 
O povo responde:
Ass.: Amen.

128. O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:
Pres.: Pax Domini sit semper vobiscum. 
O povo responde:
Ass.: Et cum spíritu tuo.

129. Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác.:  Offerte vobis pacem.

E todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz e a caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.

130. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres.: Haec commixtio Corporis et Sanguinis Domini nostri Iesu Christi fiat accipientibus nobis in vitam aeternam.

131. Enquanto isso, canta-se ou recita-se:

CANTO

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
MISERERE NOBIS.

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
MISERERE NOBIS.

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
DONA NOBIS PACEM.

Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dona nobis pacem.

132. O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:
Pres.: Domine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntate Patris, cooperante Spiritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificasti: libera me per hoc sacrosanctum Corpus et Sanguinem tuum ab omnibus iniquitatibus meis et universis malis: et fac me tuis semper inhaerere mandatis, et a te numquam separari permittas.

133. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres.: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass.: Domine, non sum dignus, ut intres sub téctum meum, sed tantum dic verbo, et sanabitur anima mea.

134. O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Corpus Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Sanguis Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Sangue de Cristo.

135. Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Amen.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.

136. Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.

137. Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.

CANTO DE COMUNHÃO

JOSEPH, FILI DAVID,
NOLI TIMERE ACCIPERE MARIAM
CONIUGEM TUAM,
QUOD ENIM IN EA NATUM EST
DE SPIRITU SANCTO EST. 

I. QUI PASCIS ISRAEL, INTENDE,
QUI DEDUCIS VELUT OVEM IOSEPH.

II. DEUS VIRTUTUM, CONVERTERE,
RESPICE DE CÆLO ET VIDE ET VISITA VINEAM ISTAM.

III. ET NON DISCEDEMUS A TE, VIVIFICABIS NOS,
ET NOMEN TUUM INVOCABIMUS, DOMINE.

138. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.

Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:

Jube, Domine, ut servare possimus ex pura est cor nostrum quod suscepit oris. Et turn hoc munus nobis remédium sempiternum.

139. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.

CANTO

AVE VERUM CORPUS NATUM DE MARIA VIRGINE:
VERE PASSUM, IMMOLATUM IN CRUCE PRO HOMINE.
CUJUS LATUM PERFORATUM FLUXIT AQUA ET SANGUINE:
ESTO NOBIS PRAEGUSTATUM MORTIS IN EXAMINE.
O JESU DULCIS! O JESU PIE! O JESU FILII MARIAE.

140. De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:
Pres.:  Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração: 
Pres.: — Familiam tuam, quaesumus, Domine, quam de beati Ioseph sollemnitate laetantem
— Ex huius altaris alimonia satiasti, perpetua protectione defende,
— Et tua in ea propitiatus dona custodi. 
 Per Christum Dominum nostrum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass.: Amen.


BÊNÇÃO URBI ET ORBI

Segue-se o rito de despedida. 

O sacerdote abrindo os braços, saúda o povo:
Pres.:  Dominus vobiscum.
O povo responde:
Ass.: Et cum spiritu tuo.

E estendendo as mãos diz:
Pres.:  Sit nomen Domini benedictum.
O povo responde:
Ass.:  Ex hoc nunc et usque in saeculum.

Pres.:   Adiutorium nostrum in nomine Domini.
O povo responde:
Ass.:  Qui fecit caelum et terram.

O diácono, ou na ausência dele o próprio sacerdote, diz:
℣.: Inclinate vos ad benedictionem.

Pres.:  Et benedictio Dei omnipotentis,
E tomando a férula, concede a bênção:
 Patris et + Filii et Spiritus Sancti 
 descendat super vos et maneat semper.
O povo responde:
Ass.:  Amen.

Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Pres.:  Ite, missa est.
O povo responde:
Ass.:  Deo gratias!

Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.

CANTO
AVE REGINA CAELORUM,
AVE DOMINA ANGELORUM,
SALVE RADIX, SALVE PORTA,
EX QUA MUNDO LUX EST ORTA.

GAUDE, VIRGO GLORIOSA,
SUPER OMNES SPECIOSA,
VALE, O VALDE DECORA!
ET PRO NOBIS CHRISTUM EXORA.

CANTO
TE DEUM LAUDÁMUS: TE DOMINUM CONFITÉMUR.
TE ÆTÉRNUM PATREM OMNIS TERRA VENERÁTUR.
TIBI OMNES ANGELI; TIBI CÆLI ET UNIVÉRSAE POTESTÁTES.
TIBI CHÉRUBIM ET SÉRAPHIM INCESSÁBILI VOCE PROCLÁMANT:
SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS, DÓMINUS DEUS SÁBAOTH.
PLENI SUNT CÆLI ET TERRA MAJESTÁTIS GLÓRIÆ TUÆ.
TE GLORIÓSUS APOSTOLÓRUM CHORUS;
TE PROPHETÁRUM LAUDÁBILIS NÚMERUS;
TE MÁRTYRUM CANDIDÁTUS LAUDAT EXÉRCITUS.
TE PER ORBEM TERRÁRUM SANCTA CONFITÉTUR ECCLÉSIA:
PATREM IMMÉNSÆ MAJESTÁTIS;
VENERÁNDUM TUUM VERUM ET ÚNICUM FÍLIUM;
SANCTUM QUOQUE PARÁCLITUM SPÍRITUM.
TU REX GLÓRIÆ, CHRISTE.
TU PATRIS SEMPITÉRNUS ES FÍLIUS.
TU AD LIBERÁNDUM SUSCEPTÚRUS HÓMINEM, NON HORRUÍSTI VÍRGINIS ÚTERUM.
TU, DEVÍCTO MORTIS ACÚLEO, APERUÍSTI CREDÉNTIBUS REGNA CÆLÓRUM.
TU AD DÉXTERAM DEI SEDES, IN GLÓRIA PATRIS.
JUDEX CRÉDERIS ESSE VENTÚRUS.
TE ERGO QUǼSUMUS, TUIS FÁMULIS SÚBVENI, QUOS PRETIÓSO SÁNGUINE REDEMÍSTI.
ÆTÉRNA FAC CUM SANCTIS TUIS IN GLÓRIA NUMERÁRI.
Postagem Anterior Próxima Postagem

نموذج الاتصال