LIVRETO CELEBRATIVO
CELEBRAÇÃO EUCARÍSTICA PARA O
INÍCIO DO MINISTÉRIO PETRINO
DO BISPO DE ROMA
PIO IX
FESTA DA DEDICAÇÃO DA BASÍLICA DO LATRÃO
Ano C
Cor litúrgica: Branca
(09/11/2025)
(09/11/2025)
1. O Sumo Pontífice dirige-se ao túmulo de São Pedro, como de costume, para fazer as primeiras orações diante os restos mortais de São Pedro. Durante a Procissão, o proto-diácono queima estopa três vezes. Há três paragens durante a procissão onde diz em voz audível:
Proto-diácono: Sancte Pater, sic transit gloria mundi!
ORAÇÃO NO TÚMULO DE SÃO PEDRO
2. Inicia-se a procissão de entrada, com os diáconos, cerimoniários, cardeais e o celebrante. Os demais concelebrantes aguardam na Praça de São Pedro.
3. Saindo da sacristia, a procissão dirige-se ao túmulo de São Pedro, enquanto canta-se :
TU ES PETRUS,
ET SUPER HANC PETRAM,
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
ET PORTÆ INFERI NON PRÆVALEBUNT ADVERSUS EAM.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM.
Chegando ao túmulo, o Santo Padre depõe a mitra e a férula, reza um instante em silêncio e, pondo incenso no turíbulo, incensa o túmulo. Enquanto isso, os cerimoniários recolhem as insígnias papais e se formam para a Procissão.
Ao terminar a incensação, o Santo Padre toma a férula e a mitra e sai em direção à Praça de São Pedro com a comitiva.
Durante a procissão, cante-se as laudes papais, devem ser cantadas por um e respondidas por todos, esta finda-se quando o Papa já tenha terminado de incensar o Altar.
CANTO
— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE
— ECCLESIAE SANTAE DEI SALUS PERPETUA!
— REDEMPTOR MUNDI,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTA MARIA,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTA MATER ECCLESIAE,
— TU ILLAM ADIUVA
— REGINA APOSTOLORUM,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE MICHAEL, GABRIEL ET RAPHAEL,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE IOANNES BAPTISTA,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE IOSEPH,
— TU ILLAM ADIUVA
— PIUS, SUMMO PONTIFICI ET UNIVERSALI PAPE, VITA!
— SALVATOR MUNDI,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE PETRE,
— TU ILLAM ADIUVA
— SANCTE PAULE,
— TU ILLAM ADIUVA
— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE
— EPISCOPIS CATHOLICAE ET APOSTOLICAE FIDEI CULTORIBUS,
— EORUMQUE CURIS FIDELIBUS, VITA!
— SALVATOR MUNDI,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE ANDREA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IACOBE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IOANNES,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE THOMA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE IACOBE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE PHILIPPE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE BARTHOLOMAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MATTHAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE SIMON,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE THADDAEE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MATTHIA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE BARNABA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE LUCA,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTE MARCE,
— TU ILLOS ADIUVA
— SANCTI TIMOTHEE ET TITE,
— TU ILLOS ADIUVATE!
— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— EXAUDI, CHRISTE.
— EXAUDI, CHRISTE
— IPSI SOLI IMPERIUM,
— LAUS ET IUBILATIO
— PER SAECULA SAECULORUM.
— AMEN!
— CHRISTUS VINCIT!
— CHRISTUS REGNAT!
— CHRISTUS IMPERAT!
— TEMPORA BONA HABEANT!
— TEMPORA BONA HABEANT!
— REDEMPTI SANGUINE CHRISTI.
— FELICITER! FELICITER! FELICITER!
— PAX CHRISTI VENIAT!
— REGNUM CHRISTI VENIAT!
— DEO GRATIAS!
— AMEN!
SAUDAÇÃO
2. Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:
Pres.: IN NOMINE PATRIS, ET FILII, ET SPIRITUS SANCTI-I-I.
Ass.: AME-E-N.
O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:
Pres.: PAX VO-O-OBIS.
Ass.: ET CUM SPIRITU TUO-O-O.
ATO PENITENCIAL
4. Depondo a mitra, o Santo Padre levanta-se e continua com o Kyrie.
Pres.: Fratres, agnoscamus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mysteria celebranda.
Após breves momentos de silêncio, todos rezam:
Ass.: Confìteor Deo omnipotenti et vobis, fratres, quia peccavi nimis cogitatione, verbo, opere et omissione,
E, batendo no peito, dizem:
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam Semper Virginem omnes Angelos et Sanctos et vos fratres, orare pro me, ad Dominum Deum nostrum.
O celebrante concede a absolvição, dizendo:
Pres.: Misereatur nostri omnipotens Deus et, dimissis peccatis nostris, perducat nos ad vitam aeternam.
Ass.: Amen.
KYRIE
KYRIE, ELEISON!
KYRIE, ELEISON!
CHRISTE, ELEISON!
CHRISTE, ELEISON!
KYRIE, ELEISON!
KYRIE, ELEISON!
HINO DE LOUVOR
5. Quando for prescrito, canta-se ou recita-se o Hino de Louvor.
— GLORIA IN EXCELSIS DEO!
— ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONA VOLUNTATIS.
LAUDAMUS TE, BENEDICIMUS TE,
ADORAMUS TE, GLORIFICAMUS TE,
GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM,
DOMINE DEUS, REX CAELESTIS,
DEUS PATER OMNIPOTENS.
DOMINE FILI UNIGENITE, IESU CHRISTE,
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS,
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS;
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATONEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS.
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS, TU SOLUS DOMINUS,
TU SOLUS ALTISSIMUS, IESU CHRISTE,
CUM SANCTO SPIRITU: IN GLORIA DEI PATRIS.
AMEN.
ORAÇÃO COLETA
6. Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: — Oremus...
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:
— Deus, qui populum tuum Ecclesiam vocare dignatus es,
— da, ut plebs nomine tuo inserviens te timeat, te diligat,
— te sequatur et ad caelestia promissa, te ducente, perveniat.
— Per Dominum nostrum Iesum Christum Filium tuum,
— qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti,
— Deus, per omnia saecula saeculorum.
Ass.: Amen.
PRIMEIRA LEITURA
Ez 47, 1-2. 8-9. 12
Eu vi a água jorrando do lado direito.
7. O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.
— Lectio libri Ezechielis prophetae
Naqueles dias, o homem fez-me voltar até a entrada do Templo e eis que saía água da sua parte subterrânea na direção leste, porque o Templo estava voltado para o oriente; a água corria do lado direito do Templo, a sul do altar. Ele fez-me sair pela porta que dá para o norte, e fez-me dar uma volta por fora, até à porta que dá para o leste, onde eu vi a água jorrando do lado direito. Então ele me disse: “Estas águas correm para a região oriental, descem para o vale do Jordão, desembocam nas águas salgadas do mar, e elas se tornarão saudáveis. Onde o rio chegar, todos os animais que ali se movem poderão viver. Haverá peixes em quantidade, pois ali desembocam as águas que trazem saúde; e haverá vida onde chegar o rio. Nas margens junto ao rio, de ambos os lados, crescerá toda espécie de árvores frutíferas; suas folhas não murcharão e seus frutos jamais se acabarão: cada mês darão novos frutos, pois as águas que banham as árvores saem do santuário. Seus frutos servirão de alimento e suas folhas serão remédio”.
Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
— Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Deo gratias.
SALMO RESPONSORIAL
8. O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.
— Fluminis rivi laetificant civitatem Dei, sancta tabernacula Altissimi.
— O Senhor para nós é refúgio e vigor, sempre pronto, mostrou-se um socorro na angústia;
— assim não tememos, se a terra estremece, se os montes desabam, caindo nos mares.
— Fluminis rivi laetificant civitatem Dei, sancta tabernacula Altissimi.
— Os braços de um rio vêm trazer alegria à Cidade de Deus, à morada do Altíssimo.
— Quem a pode abalar? Deus está no seu meio! Já bem antes da aurora, ele vem ajudá-la.
— Fluminis rivi laetificant civitatem Dei, sancta tabernacula Altissimi.
— Conosco está o Senhor do universo! O nosso refúgio é o Deus de Jacó.
— Vinde ver, contemplai os prodígios de Deus e a obra estupenda que fez no universo:
— reprime as guerras na face da terra.
— Fluminis rivi laetificant civitatem Dei, sancta tabernacula Altissimi.
PRIMEIRA LEITURA
Ez 47, 1-2. 8-9. 12
Sois santuário de Deus.
9. O leitor dirige-se ao ambão para a segunda leitura.
— Lectio Epistolae primae beati Pauli apostoli ad Corinthios
Irmãos, vós sois lavoura de Deus, construção de Deus. Segundo a graça que Deus me deu, eu coloquei - como experiente mestre de obra - o alicerce, sobre o qual outros se põem a construir. Mas cada qual veja bem como está construindo. De fato, ninguém pode colocar outro alicerce diferente do que está aí, já colocado: Jesus Cristo. Acaso não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus mora em vós? Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá, pois o santuário de Deus é santo, e vós sois esse santuário.
Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
— Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Deo gratias.
ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO
ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA!
ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA!
I. DICIT SIMON PETRUS ALIIS DISCIPULIS:
"VADO PISCARI".
DICUNT EI APOSTOLI:
"VENIMUS ET NOS TECUM".
II. DICIT JESUS DISCIPULI ET SIMONI:
"MITTITE RETE".
MISERUNT ERGO ET IAM
NON VALEBANT ILLUD:
TRAHERE A MULTITUDINE PISCIUM.
11. Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác.: Da mihi benedictionem tuam.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres.: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác.: Amen.
14. Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.
PROFISSÃO DE FÉ
ORAÇÃO UNIVERSAL
Diác.: Da mihi benedictionem tuam.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres.: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác.: Amen.
EVANGELHO
Jo 2, 13-22
“Destruí este Templo, e em três dias o levantarei”
12. O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Sac.: — Dominus vobiscum.
O povo responde:
Ass.: — Et cum spiritu tuo.
O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Então o diácono ou o sacerdote, se for o caso, incensa o livro, e proclama o Evangelho.
Diác ou Sac.: — Lectio Sancti Evangelii Iesu Christi, + secundum Ioannes.
O povo responde:
Ass.: — Gloria tibi, Domine.
Diác ou Sac.: — Estava próxima a Páscoa dos judeus e Jesus subiu a Jerusalém.
— No Templo, encontrou os vendedores de bois, ovelhas e pombas e os cambistas que estavam aí sentados.
— Fez então um chicote de cordas e expulsou todos do Templo, junto com as ovelhas e os bois;
— espalhou as moedas e derrubou as mesas dos cambistas.
— E disse aos que vendiam pombas:
— “Tirai isto daqui! Não façais da casa de meu Pai uma casa de comércio!”
— Seus discípulos lembraram-se, mais tarde, que a Escritura diz:
— “O zelo por tua casa me consumirá”.
— Então os judeus perguntaram a Jesus:
— “Que sinal nos mostras para agir assim?”
— Ele respondeu:
— “Destruí este Templo, e em três dias o levantarei”.
— Os judeus disseram:
— “Quarenta e seis anos foram precisos para a construção deste santuário e tu o levantarás em três dias?”
— Mas Jesus estava falando do Templo do seu corpo.
— Quando Jesus ressuscitou,
— os discípulos lembraram-se do que ele tinha dito
— e acreditaram na Escritura e na palavra dele.
13. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac.: — Verbum Domini.
O povo responde:
Ass.: — Laus tibi, Christe.
RITOS DE ENTRONIZAÇÃO
IMPOSIÇÃO DO PÁLIO
Tem início o Rito de Entronização:
3. O Santo Padre se assenta na cadeira, sem mitra. O Proto-Diácono, o Proto-Presbítero e o Decano aproximam-se do pontífice, num microfone, para a oração Super electum Pontificem, que fazem sem impor as mãos.
O Cardeal Proto-Diácono:
Deus pacis, qui eduxit de mortuis pastorem magnum oves. Dominum nostrum Iesum Christum, ipse tibi Pallium donet quod ab apostoli Petri confessione sumpsimus. Illi pastor bonus suos agnos suasque oves pascere praecepit, tu hodie Petro succedis in Episcopatu huius Ecclesiae quam ille, cum apostolo Paulo, fidei genuit. Spiritus veritatis, qui ex patre procedit, uberem inspirationem et eloquium tuo ministerio frates in fidei unitate confirmandi largiatur.
4. O Cardeal Proto-Diácono aproxima-se do Santo Padre, e impõe o pálio pastoral. Os cerimoniários colocam os três cravos no pálio. Enquanto isso, canta-se:
CANTO
MANDA, DEUS, VIRTUTI TUAE;
CONFIRMA, CONFIRMA HOC, DEUS,
QUOS OPERATUS EST IN NOBIS.
O Cardeal Proto-Presbítero:
Oremus. Deus, qui adesse non dedignaris ubi recto corde devotaque mente invocaris supplicationibus Ecclesiae tuae quaesummus adesto: super famulum tuum et Papam nostro Bonifatius quem officio servitutes nostrae in culmine apostolico constituisti dexterae tuae. Benedictionem effunde et ipse roboretur Dono Spiritus tui Sancti ut tantum ministerium ite digne ferat sicut tantae dignitatis charismate augetur. Per Christum Dominum nostrum.
Ass.: Amen.
ENTREGA DO ANEL DO PESCADOR
O Cardeal Decano:
Beatissime Pater, Episcopus et pastor animarum nostrarum Christus, filius Dei vivi, qui super petram Ecclesiam suam aedificavit, Ipsi tibi donet Anulum sigillum Petri Piscatoris, qui suam spem in mari Galilaeae expertus est, cui Dominus Iesus caelorum Regni claves commisit. Beato apostolo Petro tu hodie succedis in Episcopatu huius Ecclesiae, quae caritatis unitati prasidet ut beatus apostolus Paulus docuit, Spiritus caritatis, in corda nostra effusus, vim et suavitatem largiatur tuo ministerio omnes in Christum credentes in unitatis communione servandi.
O Cardeal Decano aproxima-se do Santo Padre, e impõe o anel do pescador.
CANTO
MANDA, DEUS, VIRTUTI TUAE;
CONFIRMA, CONFIRMA HOC, DEUS,
QUOS OPERATUS EST IN NOBIS.
Então recebe o evangeliário do Diácono, beija-o e abençoa a multidão. Em seguida, assenta-se na cadeira e o coro entoa solenemente:
ACLAMAÇÃO
Είς πολλά έτη, Δέσποτα.
TU ES PETRUS, ET SUPER HANC PETRAM
AEDIFICABO ECCLESIAM MEAM.
ET PORTAE INFERI NON PRAEVALEBUNT ADVERSUM EAM.
ET TIBI DABO CLAVES REGNI CAELORUM.
Enquanto isso, um Cardeal (em representação dos demais) saúda o Santo Padre, assim subsequentemente com um Bispo, um Padre, um Diácono, um Religioso e uma Religiosa e um Leigo ou uma Leiga.
HOMILIA
PROFISSÃO DE FÉ
15. Terminada a homilia, seja feita, quando prescrita, uma das seguintes profissões de fé:
Pres.: Credo in Deum Patrem omnipotentem,
Ass.: Creatorem caeli et terrae. Et in Iesum Christum, Filium eius unicum, Dominum nostrum, qui conceptus est de Spiritu Sancto, natus ex Maria Virgine, passus sub Pontio Pilato, crucifixus, mortuus, et sepultus, descendit ad inferos, tertia die resurrexit a mortuis, ascendit ad caelos, sedet ad dexteram Dei Patris omnipotentis, inde venturus est iudicare vivos et mortuos. Credo in Spiritum Sanctum, sanctam Ecclesiam catholicam, sanctorum communionem, remissionem peccatorum, carnis resurrectionem, vitam aeternam. Amen.
ORAÇÃO UNIVERSAL
Pres.: Irmãos e irmãs, unidos a toda a Igreja que hoje se alegra na dedicação da Basílica de São João de Latrão - mãe e cabeça de todas as igrejas de Roma e do mundo -, elevemos ao Senhor nossas preces confiantes, suplicando pelas minhas intenções e de todo o Povo de Deus, dizendo:
Ass.: — Te rogamus, audi-nos.
1. Pela Santa Igreja de Deus, edificada sobre o alicerce dos Apóstolos: para que, fortalecida pelo Espírito Santo, permaneça firme na fé e unida em torno do sucessor de Pedro, o Papa Pio IX. Dominum deprecemur:
2. Pelo Santo Padre, Papa Pio IX: para que, sustentado pela graça divina, exerça com sabedoria, humildade e coragem o ministério de confirmar os irmãos na fé. Dominum deprecemur:
3. Pelos bispos, presbíteros e diáconos: para que, em comunhão com o Papa, sejam construtores de unidade e testemunhas da caridade de Cristo no mundo. Dominum deprecemur:
4. Por todos nós, aqui reunidos: para que sejamos pedras vivas do templo espiritual de Deus, manifestando no mundo a santidade e o amor do Corpo de Cristo. Dominum deprecemur.
O sacerdote conclui dizendo:
Pres.: Deus eterno e todo-poderoso, que edificais a vossa Igreja sobre a rocha firme de Pedro, ouvi as preces do vosso povo e concedei a mim e a todos os fiéis a graça da perseverança na fé e na caridade.. Por Cristo, nosso Senhor.
Ass.: Amém.
OFERTÓRIO
17. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho , o cálice e o missal.
CANTO DE OFERTÓRIO
TU ES PASTOR OVIUM, PRINCEPS APOSTOLORUM:
TIBI TRADIDIT DEUS OMNIA REGNA MUNDI.
ET IDEO TIBI TRADITÆ SUNT CLAVES REGNI CÆLORUM.
QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM,
ERIT LIGATUM ET IN CÆLIS:
ET QUODCUMQUE SOLVERIS SUPER TERRAM,
ERIT SOLUTUM ET IN CÆLIS.
ET IDEO TIBI TRADITÆ SUNT CLAVES REGNI CÆLORUM.
18. Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucaristia, ou outros dons para auxílio da comunidade e dos pobres.
19. O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Pres.: Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus panem, quem tibi offerimus, fructum terrae et operis manuum hominum: ex quo nobis fiet panis vitae.
20. O diácono ou o sacerdote derrama o vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio.
Pres.: Per huius aquae et vini mysterium eius efficiamur divinitatis consortes, qui humanitatis nostrae fieri dignatus est particeps.
21. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Pres.: Benedictus es, Domine, Deus universi, quia de tua largitate accepimus vinum, quod tibi offerimus, Fructum vitis et operis manuum hominum, ex quo nobis fiet potus spiritalis.
22. O sacerdote, inclinando, reza em silêncio:
Pres.: In spiritu humilitatis et in animo contrito suscipiamur a te, Domine; et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi, Domine Deus.
23. Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.
24. O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lava me, Domine, ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
25. No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres.: Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.
Ass.: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.
26. Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas.
Pres.: — Suscipe, quaesumus, Domine,
— munus oblatum, et poscentibus concede,
— ut hic sacramentorum virtus
— et votorum obtineatur effectus.
— Per Christum Dominum nostrum.
Ass.: Amen.
PREFÁCIO
Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz:
Pres.: — Dominus vobiscum.
Ass.: — Et cum spiritu tuo.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres.: — Sursum corda.
Ass.: — Habemus ad Dominum.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres.: — Gratias agamus Domino Deo nostro.
Ass.: — Dignum et iustum est.
O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres.: — Vere dignum et iustum est,
— aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere:
— Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus:
— Qui domum orationis munificus habitare dignaris,
— ut, gratia tua perpetuis fovente subsidiis,
— templum Spiritus Sancti ipse nos perficias, acceptabilis vitae splendore coruscans.
— Sed et visibilibus aedificiis adumbratam, Christi
— sponsam Ecclesiam perenni operatione sanctificas,
— ut, innumerabili prole mater exsultans, in gloriam tuam
— collocetur in caelis.
— Et ideo, cum Sanctis et Angelis universis, te collaudamus,
— sine fine dicentes:
CANTO
Sanctus
SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS,
DOMINUS, DEUS SABAOTH.
PLENI SUNT CAELI ET TERRA GLORIA TUA.
HOSANNA IN EXCELSIS.
BENEDICTUS QUI VENIT IN NOMINE DOMINI.
HOSANNA IN EXCELSIS.
PREX EUCHARISTICA
III
108. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Vere Sanctus es, Domine, et merito te laudat omnis a te condita creatura, quia per Filium tuum, Dominum nostrum Iesum Christum, Spiritus Sancti operante virtute, vivificas et sanctificas universa, et populum tibi congregare non desinis, ut a solis ortu usque ad occasum oblatio munda offeratur nomini tuo.
109. Une as mãos e, estendendo-as sobre as oferendas, diz:
Pres.: Supplices ergo te, Domine, deprecamur, ut haec munera, quae tibi sacranda detulim us, eodem Spiritu sanctificare digneris,
une as mãos e traça o sinal da cruz, ao mesmo tempo sobre o pão e o cálice, dizendo:
ut Corpus et + Sanguis fiant Filii tui Domini nostri Iesu Christi,
une as mãos
cuius mandato haec mysteria celebramus.
Une as mãos.
110. O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Pres.: — Ipse enim in qua nocte tradebatur,
toma o pão
e, mantendo-o m pouco acima do altar, prossegue:
— accepit panem et tibi gratias agens benedixit,
— fregit, deditque discipulis suis.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, colocando-a na patena e genuflete em adoração.
111. Então prossegue:
Pres.: — Simili modo, postquam cenatum est,
toma o cálice nas mãos
e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
— accipiens calicem,
— et tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, colocando-o sobre o corporal e genuflete em adoração.
112. Em seguida, diz:
Pres.: — Mysterium fidei.
A assembleia aclama:
Ass.: — Mortem tuam annuntiamus, Domine, et tuam resurrectionem confitemur, donec venias.
113. O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Memores igitur, Domine, eiusdem Filii tui salutiferae passionis necnon mirabilis resurrectionis et ascensionis in caelum, sed et prestolantes alterum eius adventum, offerimus tibi, gratias referentes, hoc sacrificium vivum et sanctum. Respice, quaesumus, in oblationem Ecclesiae tuae et, agnoscens Hostiam, cuius voluisti immolatione placari, concede, ut qui Corpore et Sanguine Filii tui reficimur, Spiritu eius Sancto repleti, unum corpus et unus spiritus inveniamur in Christo.
1C. Ipse nos tibi perficiat munus aeternum, ut cum electis tuis hereditatem consequi valeamus, in primis cum beatissima Virgine, Dei Genetrice, Maria, cum beatis Apostolis tuis et gloriosis Martyribus et omnibus Sanctis, quorum intercessione perpetuo apud te confidimus adiuvari.
2C. Haec Hostia nostrae reconciliationis proficiat, quaesumus, Domine, ad totius mundi pacem atque salutem. Ecclesiam tuam, peregrinantem in terra, in fide et caritate firmare digneris cum famulo tuo Papa nostro Pius cum episcopali ordine et universo clero et omni populo acquisitionis tuae. Votis huius familiae, quam tibi astare voluisti, adesto propitius. Omnes filios tuos ubique dispersos tibi, clemens Pater, miseratus coniunge.
3C. Fratres nostros defunctos et omnes qui, tibi placentes, ex hoc saeculo transierunt, in regnum tuum benignus admitt e, ubi fore speramus, ut simul gloria tua perenniter satiemur,
une as mãos
per Christum Dominum nostrum, per quem mundo bona cuncta largiris.
114. Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.: — Per ipsum, et cum ipso, et in ipso,
— est tibi Deo Patri omnipotenti,
— in unitate Spiritus Sancti,
— omnis honor et gloria
— per omnia sǽcula sæculorum.
A assembleia aclama:
Ass.: — Amen!
RITO DE COMUNHÃO
CANTO
Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres.: — Praeceptis salutaribus moniti, et divina institutione formati, audemus dicere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass.: — Pater noster, qui es in caelis,
— sanctificetur nomen tuum;
— adveniat regnum tuum;
— fiat voluntas tua,
— sicut in caelo et in terra.
— Panem nostrum cotidianum da nobis hodie,
— et dimitte nobis debita nostra,
— sicut et nos dimittimus debitoribus nostris;
— et ne nos inducas in tentationem,
— sed libera nos a malo.
126. O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres.: — Libera nos, quaesumus, Domine,
— ab omnibus malis,
— da propitius pacem in diebus nostris,
— ut, ope misericordiae tuae adiuti,
— et a peccato simus semper liberi
— et ab omni perturbatione securi:
— exspectantes beatam spem et adventum
— Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos.
O povo conclui a oração, aclamando:
Ass.: — Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.
127. O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
Pres.: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam pacificare et coadunare digneris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
Qui vivis et regnas in saecula saeculorum.
O povo responde:
Ass.: Amen.
128. O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:
Pres.: Pax Domini sit semper vobiscum.
O povo responde:
Ass.: Et cum spíritu tuo.
129. Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác.: — Offerte vobis pacem.
E todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz e a caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.
130. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres.: Haec commixtio Corporis et Sanguinis Domini nostri Iesu Christi fiat accipientibus nobis in vitam aeternam.
131. Enquanto isso, canta-se ou recita-se:
CANTO
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
MISERERE NOBIS.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
MISERERE NOBIS.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI:
DONA NOBIS PACEM.
Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dona nobis pacem.
132. O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:
Pres.: Domine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntate Patris, cooperante Spiritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificasti: libera me per hoc sacrosanctum Corpus et Sanguinem tuum ab omnibus iniquitatibus meis et universis malis: et fac me tuis semper inhaerere mandatis, et a te numquam separari permittas.
133. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres.: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass.: Domine, non sum dignus, ut intres sub téctum meum, sed tantum dic verbo, et sanabitur anima mea.
134. O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Corpus Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Sanguis Christi custodiat me in vitam aeternam.
Comunga o Sangue de Cristo.
135. Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Amen.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.
136. Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.
137. Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.
CANTO DE COMUNHÃO
TU ES CHRISTUS,
FILIUS DEI VIVI,
ALLELUIA.
I. DOMINUS PASCIT ME, ET NIHIL MIHI DEERIT:
IN PASCUIS VIRENTIBUS ME COLLOCAVIT,
SUPER AQUAS QUIETIS EDUXIT ME,
ANIMAM MEAM REFECIT.
II. NAM ETSI AMBULAVERO
IN VALLE UMBRAE MORTIS,
NON TIMEBO MALA, QUONIAM TU MECUM ES.
VIRGA TUA ET BACULUS TUUS,
IPSA ME CONSOLATA SUNT.
III. PARASTI IN CONSPECTU MEO MENSAM
ADVERSUS EOS, QUI TRIBULANT ME;
IMPINGUASTI IN OLEO CAPUT MEUM,
ET CALIX MEUS REDUNDANT.
IV. ETENIM BENIGNITAS ET MISERICORDIA
SUBSEQUENTUR ME
OMNIBUS DIEBUS VITAE MEAE,
ET INHABITABO IN DOMO DOMINI
IN LONGITUDINEM DIERUM.
138. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Jube, Domine, ut servare possimus ex pura est cor nostrum quod suscepit oris. Et turn hoc munus nobis remédium sempiternum.
139. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.
CANTO
AVE VERUM CORPUS NATUM DE MARIA VIRGINE:
VERE PASSUM, IMMOLATUM IN CRUCE PRO HOMINE.
CUJUS LATUM PERFORATUM FLUXIT AQUA ET SANGUINE:
ESTO NOBIS PRAEGUSTATUM MORTIS IN EXAMINE.
O JESU DULCIS! O JESU PIE! O JESU FILII MARIAE.
140. De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:
Pres.: — Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Pres.: — Deus, qui nobis supernam Ierusalem per temporale Ecclesiae tuae
— signum adumbrare voluisti,
— da, quaesumus, ut, huius participatione sacramenti,
— nos tuae gratiae templum efficias,
— et habitationem gloriae tuae ingredi concedas.
— Per Christum Dominum nostrum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass.: Amen.
BÊNÇÃO URBI ET ORBI
Segue-se o rito de despedida.
O sacerdote abrindo os braços, saúda o povo:
Pres.: — Dominus vobiscum.
O povo responde:
Ass.: Et cum spiritu tuo.
O diácono, ou na ausência dele o próprio sacerdote, diz:
℣.: Inclinate vos ad benedictionem.
E estendendo as mãos diz:
Pres.: — Sancti Apostoli Petrus et Paulus:
— de quorum potestate et auctoritate confidimus
— ipsi intercedant pro nobis ad Dominum.
O povo responde:
Ass.: — Amen.
Pres.: — Precibus et meritis beatæ Mariae semper Virginis,
— beati Michaelis Archangeli, beati Ioannis Baptistæ,
— et sanctorum Apostolorum Petri et Pauli et omnium Sanctorum
— misereatur vestri omnipotens Deus;
— et dimissis omnibus peccatis vestris,
— perducat vos Iesus Christus ad vitam æternam.
O povo responde:
Ass.: — Amen.
Pres.: — Indulgentiam + absolutionem et remissionem omnium peccatorum vestrorum,
— spatium verae et fructuosae poenitentiæ, cor semper penitens,
— et emendationem vitae, gratiam et consolationem Sancti Spiritus;
— et finalem perseverantiam in bonis operibus tribuat vobis omnipotens
— et misericors Dominus.
O povo responde:
Ass.: — Amen.
Pres.: — Et benedictio Dei omnipotentis,
E tomando a férula, concede a bênção:
— Patris et + Filii et Spiritus Sancti
— descendat super vos et maneat semper.
O povo responde:
Ass.: — Amen.
Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Pres.: — Ite, missa est.
O povo responde:
Ass.: — Deo gratias!
Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.
CANTO
FIAMMA VIVA DELLA MIA SPERANZA
QUESTO CANTO GIUNGA FINO A TE!
GREMBO ETERNO D’INFINITA VITA
NEL CAMMINO IO CONFIDO IN TE.
1. OGNI LINGUA, POPOLO E NAZIONE
TROVA LUCE NELLA TUA PAROLA.
FIGLI E FIGLIE FRAGILI E DISPERSI
SONO ACCOLTI NEL TUO FIGLIO AMATO.
2. DIO CI GUARDA, TENERO E PAZIENTE:
NASCE L’ALBA DI UN FUTURO NUOVO.
NUOVI CIELI TERRA FATTA NUOVA:
PASSA I MURI SPIRITO DI VITA.
Seções:
Início do Ministério Petrino
Livreto
Livreto Celebrativo
Missa de Entronização e Coroação Pontifícia
Papa Pio IX